Jones ocenia porażkę Topurii: „Szczerość jest pierwszym krokiem”

Jon Jones nigdy nie przegrał walki w UFC — i być może właśnie dlatego to, co mówi o porażkach, brzmi z większą wagą. W niedawnych wypowiedziach podczas wizyty w Rosji, gdzie wziął udział w wydarzeniu bokserskim na gołe pięści organizowanym przez IBA, mistrz wagi ciężkiej skomentował upadek Ilii Topurii z Justinem Gaethje i postawił bezpośrednią diagnozę, co odróżnia tych, którzy wracają silniejsi, od tych, którzy toną w wymówkach.

Co oddala mistrza od szczytu

Jones dobrze zna pułapki czyhające na tych, którzy docierają na szczyt sportu. Jego zdaniem tytuł UFC zmienia życie zawodnika praktycznie z dnia na dzień. Pojawiają się zaproszenia, imprezy, nowe pieniądze i ludzie, których wcześniej nie było. Bez zaufanego otoczenia łatwo zagubić się w tym wirze.

„Kiedy zostajesz mistrzem UFC, sława przychodzi natychmiast. Kolacje, dziewczyny, pieniądze, nowi znajomi. Jest na ciebie rzucana masa rzeczy. Jeśli nie masz właściwych ludzi obok siebie, możesz bardzo szybko stracić skupienie.”

Jones wspominał własne potknięcia — epizody, w których rozproszenia groziły skróceniem kariery, która została następnie określona jako jedna z największych w historii sportów walki. Jego przesłanie do Topurii jest zatem osobiste: nie pozwól, by ego zaciemniło to, co mówią dowody.

Co potrzebne jest, by się podnieść

„El Matador” wchodził do starcia z Gaethje z nienaruszonym rekordem 15 zwycięstw i wychodził z pierwszą porażką w karierze. Walka różniła się od schematu, który Hiszpano-Gruzin prezentował w drodze na szczyt: bardziej odsłonięta garda, gotowość do wymiany ciosów w trudnych momentach, próba uprzedzenia nokautu, który nie nadszedł w pierwszej rundzie. W drugiej nagromadzone obrażenia przemówiły głośniej.

Jones, który ma tego samego menedżera co Topuria, ujawnił, że rozmawiał o Gruzinie właśnie tego dnia. A to, co usłyszał, napawa go optymizmem. „Ma wiarę. Ma silny zespół. Ma etykę pracy. I z tego, co mi powiedziano, jest pokorny i szczery. Przyznaje, że po prostu nie wypadł dobrze. To pierwszy krok do zdrowego powrotu na ring.”

Zdaniem Jonesa największą przeszkodą w powrocie po porażce nie jest fizyczność. To psychika i intelekt. Zawodnicy, którzy konstruują wyjaśnienia — sędzia, losowanie, zły dzień — rzadko naprawiają to, co naprawdę poszło nie tak. Ci, którzy patrzą w lustro i mówią „mogłem zrobić więcej”, są już o krok do przodu. „Nie możesz kłamać w tej klatce. To, co jest prawdziwe, się ujawni.”

Co przed nami

Ze strony byłego mistrza wagi piórkowej milczenie jest od czasu porażki dominującą publiczną odpowiedzią. Merab Dvalishvili, gruzińscy rodak i bliski sojusznik, wyszedł naprzód, by wskazać kłucia w oczy jako decydujący czynnik przyćmionego występu Topurii. Rzeczywiście, istnieje co najmniej jedno zdjęcie pokazujące kciuk trafiający w twarz zawodnika we wczesnych rundach. Jednak przypisywanie wyniku wyłącznie temu oznaczałoby ignorowanie wyborów taktycznych, które okazały się bardzo kosztowne.

Topuria musi jeszcze wyleczyć złamania kości twarzy doznane w walce. Gdy proces gojenia dobiegnie końca, naturalna droga prowadzi do rewanżu z Gaethje — lub odbudowy w dywizji lekkiej przed tym. Jeśli Jones ma rację co do charakteru Gruzina, następny rozdział może okazać się ciekawszy niż ten, który zamknął się w maju.